Rotterdam2018 – Trainingsweek 9

Met nog een maand te gaan tot Rotterdam, kan ik zeggen dat er eindelijk een einde is gekomen aan de winterdip van mijn lichaam. Afgelopen week was een optimale trainingsweek met een super einde. Alle 3 de afstanden van de CPC binnen mijn streeftijd gelopen en zelfs een nieuw PR! De week sluit ik dus af met 3 nieuwe medailles om toe te voegen aan mijn verzameling.

Maandag: Polefitness
Laten we de week maar direct beginnen met polefitness. De verwarming was weer gerepareerd en het was heerlijk rustig, waardoor het een hele goede les was voor mij. Ondertussen kan ik de cliffhanger goed uitvoeren. Op naar nieuwe moves dus! Dat heb ik, ondanks dat ik maar een uurtje les had, direct kunnen toepassen met wat kleine oefeningen zoals de ballerina in de paal en de ball.

Dinsdag: Zwemmen
Mijn uurtje zwemmen draaide deze week om de borstcrawl. Ik heb in totaal 1500 meter gezwommen in 45 minuten en het grootste deel daarvan in borstcrawl afgelegd. Enkel de warming up en cooling down bestonden uit schoolslag. Ik merk dat ik steeds meer ontspannen in het water lig, waardoor mijn borstcrawl (het ademhalen) steeds beter gaat. Ook weer heerlijk, lekker na het zwemmen nog eventjes in het stoombad.

Woensdag: Fietsen – 2x 18km
Mooi weer en toch naar de universiteit moeten, dan kun je maar beter gewoon lekker de fiets pakken. Dus dat deed ik afgelopen woensdag. Het is 18km en die heb ik heerlijk rustig gefietst in het zonnetje. Dit keer had ik wel mijn slot bij me, dus ik hoefde mijn fiets niet naar de collegezaal op de 3de verdieping mee te nemen.

Op de terugweg had de zon besloten me te verlaten, het had geregend en was nu toch wel een stuk kouder geworden. Waar ik op de heenweg mijn jasje bijna had uitgedaan, was ik nu heel blij dat ik hem aan had. Zoals gewoonlijk fiets ik de terugweg altijd iets sneller dan de heenweg, wetende dat ik kan douchen is het dan niet erg om te zweten. (Op de universiteit kleed ik me altijd om naar “normale” kleding). Voordat ik binnen was, kreeg ik nog de vraag of ik wat laatste ingrediĆ«nten voor het avondeten kon halen. Dus ik kon direct door en een zakje snoepjes in mijn mandje leggen, want die had ik wel verdiend.

Donderdag: Hardlopen – Tempo 3×8 min
Een training waar ik altijd tegenop kijk, tempotrainingen op 5k snelheid. Dat het die dag hard waaide helpt natuurlijk ook niet mee. Het doel: 3x 8 minuten 5.00/km lopen. De eerste interval, met wind mee was dit haalbaar, maar toen ik vol tegen de wind nog 2 keer moest, bleek het toch vrij onmogelijk. De focus dus verlegd naar lopen op 5k hartslag, wat ook enorm strijden is zo vechtend tegen de wind. De trainingsimpact van deze training was dan ook een stuk hoger dan wat er bij een normale 7km het resultaat is.

Zaterdag: Yoga
Dit weekend draaide om de CPC en dan met name om de voorbereiding net zoals de marathon uit te voeren. Dus naast pannenkoeken en pasta maken (je weet nooit waar je zin in hebt tijdens raceday), het carboloaden en alles inpakken, stond ook een korte yogasessie op de planning om mijn benen te stretchen. Ik begon de zaterdag dus met een kwartiertje stretchen. Sinds ik aan polefitness doe en tijdens die les veel stretch, doe ik deze specifieke yoga for runners sessies niet meer. Misschien moet ik het toch maar weer oppakken, want ik ben niet heel flexibel.

Zondag: Hardlopen – CPC 5km/10km/halve marathon
Een echt bucketlist item, alle 3 de afstanden van de CPC op 1 dag afleggen om zo in totaal 36km te trainen. De ochtend begon met regen, maar wat was ik gelukkig dat ik alle afstanden droog heb kunnen starten met zelfs een zonnetje tijdens de halve marathon. Ook gezellig, ik had een kleedkamer/startvak buddy die hetzelfde gekke plan als ik had. Het is toch fijn om iemand te hebben die hetzelfde doormaakt, in plaats van iedereen die je bijna voor gek verklaard (maar wel respect heeft). De reacties van iedereen als je zegt dat je 3 afstanden loopt is goud waard.

De 5km begonnen goed, maar veel te snel! We kregen het voor elkaar vooraan in het startvak te staan, waardoor we direct konden starten bij het startschot. De start was weer veel te snel, ik werd enorm meegetrokken met de stroom mensen. Wat een chaos de eerste 500 meter! Op de 3 km kwam ik mijn buddy weer tegen en hebben we, nog steeds veel te snel, samen de finish gehaald. Een tijd van 25:43 was dus niet de bedoeling, dit is een tijd die 18 seconden van mijn pr af ligt en dus echt veel te snel. De 5km was de warming up, die natuurlijk beloond werd met de eerste medaille van de dag. In de kleedkamer was het tijd voor een shirtwissel en om snel iets te eten, om daarna weer naar het startvak te lopen voor ronde 2.

Bij de 10km stond ik weer vooraan het startvak in de eerste startwave, helaas zonder buddy, maar wel perfect opgesteld om niet te lang te hoeven wachten. Ook hier was de start snel, maar gelukkig een stuk minder chaotisch. De 10km liep ik heerlijk, mijn horloge gaf wel aan dat ik op of onder mijn marathonpace liep. Ok, stiekem vooral eronder. Maar alle meldingen qua tussentijden lagen rond de 5.20/km. Veel te snel dus weer. Maar ik liep heerlijk en kon me optrekken aan alle mensen om me heen. Ik zat vanaf kilometer 1 goed in de wedstrijd en het was geen enkel moment strijden. Uiteindelijk heb ik niet eens een echte eindsprint ingezet, maar toch een nieuw 10km PR! In 52:59 kwam ik over de finish, kreeg ik mijn medaille en zat het ochtendblok erop.

Toen kwam het uurtje wachten, wat gevuld werd met warme kleding aandoen, eten en weer omkleden naar mijn zomerse outfit. Mijn benen voelden nog altijd goed, ondanks de 15km die er al op zat. Met een vuilniszak aan kwam dus de tocht naar het startvak voor de laatste keer. We waren laat, maar wisten uiteindelijk weer vrij ver vooraan te starten. Vuilniszak uit en gaan! Mijn mp3 speler was leeg, dus ik liep met een Spotify lijst die eigenlijk helemaal niet leuk was, maar mijn telefoon zat te ver weggestopt om te wisselen. Dan maar gewoon lekker doorlopen. Het doel was om onder de 2 uur te finishen en dus op marathontempo te lopen. De eerste 10km liep ik heerlijk, ik zat helemaal in de wedstrijd en mijn lichaam zat nog vol energie. Wel een klein nadeel, bij de eerste drankpost kwam er een pacing group voorbij, waardoor ik niet in alle rust kon drinken. Rond de 10km kwam ik mijn buddy tegen die sneller liep dan ik, maar veel last had van steken en daardoor gedwongen werd snelheid te verminderen. Weer wat drinken halverwege, hierna was het opstarten weer wat lastiger en het aftellen tot de pier kon beginnen. Ik had geen flauw idee op hoeveel kilometer we daar zouden zijn, dus ik bleef lopen, al kreeg ik het wel wat zwaarder en kwamen er wat langzamere tussentijden langs op mijn horloge. De pier was mooi, heerlijk in het zonnetje. Maar daarna werd het zwaar. Helling af ging nog wel lekker, maar ik werd weer bijna omver gelopen bij de drankpost door de volgende pacing group. De laatste 5 kilometer waren afzien. Het aftellen van iedere halve kilometer tot ik uiteindelijk weer op het laatste stukje van de 10km was. Die laatste 3 kilometer waren een ramp. Mijn snelheid behouden was een uitdaging, maar lukte redelijk. Ook omdat ik wist dat ik binnen de 2 uur zou lopen. Het aftellen begon hier echt, tot ieder verkeersbord of brug om uiteindelijk helemaal op aan de laatste kilometer te beginnen. Wel vrij leuk, alle aanmoediging langs de kant. Volgens mij heb ik er erg dood uitgezien, want een eindsprint kreeg ik er niet uit. Maar de finish en daarmee de laatste medaille was gehaald! In een tijd van 1:57:29 kan ik erg tevreden zijn.

Maar na de finish, wow, wat is wandelen onmogelijk zeg! Ik liep echt rond als een pinguin en vraag me nog steeds af hoe ik ooit thuis gekomen ben. Snel was het in ieder geval niet. Onderweg had ik ook eindelijk besloten waar ik zin in had qua avondeten. Nee, dit was geen pizza of een burger, maar een bakje wok. Als toetje een bak Ben & Jerry’s (waar ik maar een kwart van op kreeg, zoveel honger had ik dus niet) en met een dekbed op de bank tv kijken. Herstellen kon ik prima haha. Maar echt, als ik in Rotterdam de eerste 30km kan lopen op dezelfde manier als vandaag, dan ben ik helemaal gelukkig. Ik ben fit, mijn lichaam kan het aan en ik heb nog 4 weken om de puntjes op de i te zetten.

Nu staat er weer een tussenweekje op de planning. Doordeweeks rustig sporten en in het weekend 24km hardlopen. De afstanden worden weer korter (24km, 21km en 10km) en de marathon komt iedere dag een stukje dichterbij. Het vertrouwen in mijn lichaam is er, nu alleen nog het maximale uit mezelf halen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *