Zeeuwse Hardloop3Daagse

Ondertussen is het een week geleden dat ik begon aan het mooiste Zeeuwse hardloop event van het jaar. De naam Hardloop3Daagse zegt precies wat het is: 3 dagen hardlopend de mooiste plekjes van de Zeeuwse kust verkennen. Maar ook 3 dagen lang “afzien”, want ook typisch aan Zeeland zijn de duinen,het strand (gegarandeerd veel zand dus) en de wind die altijd lijkt te waaien. Toch heeft de organisatie er dit jaar een mooi event van gemaakt om Zeeland in the picture van hardlopend Nederland te zetten, iets wat ik als oorspronkelijk Zeeuwse alleen maar kan aanmoedigen.

Etappe 1: 6.5 KM Neeltje Jans
6.5 km, het lijkt een mooie warming up vergeleken met de afstanden die nog op de planning staan. Toch heeft de organisatie haar best gedaan om de zwaarste en meest afwisselende route die mogelijk is op het kleine Neeltje Jans. Mocht het parcours niet genoeg uitdaging bieden, dan deed de wind dat wel: 6 bft over het strand om goed kennis te maken met al het zand. Voordeel van een “kleiner” evenement met nog geen 200 deelnemers: je startnummer ophalen duurt nog geen 5 minuten. Dat is toch wel een andere beleving dan de meeste wedstrijden.

De start verliep soepel, wachten op het strand je “tegenstander” zoeken. Het principe is een tijdloop waarbij er met 2 tegelijk gestart wordt. Dit is iets wat ook alleen kan in een kleiner deelnemersveld en zorgt ervoor dat je je gelijk een topatleet voelt. Je naam omgeroepen horen bij de start (en bij de finish) zorgt toch voor een echt wedstrijdgevoel. De start is daarna ook direct een uitdaging: sprintend de start uit de dijk op. De eerste kilometer is verhard en wind mee, oftewel je kan niet anders dan de wedstrijd te snel starten. Maar dan begint de wedstrijd pas echt, strijdend tegen de wind in om als je eenmaal gewend bent aan de wind het strand op te gaan. De kitesurfers moeten zich goed vermaakt hebben met al die hardlopers!

Neeltje Jans had een afwisselend parcours, na 2 kilometer heb je al asfalt en mul zand gehad; tijd voor het volgende Zeeuwse element, de duinen. Smalle duinovergangen met zanderige paadjes, gevolgd door een geasfalteerd stuk om onder de snelweg door te komen. Daar gaat het direct weer verder: meer duinpaadjes (dit keer ook door een groener gebied), een sprongetje over het water en via een strandje terug naar de tunnel onder de snelweg. Ondertussen ben je al kapot, maar er staat nog een mooi toetje te wachten: een duin beklimmen om door mul zand naar beneden te vliegen (zie bovenstaande foto). Een aardige vrijwilliger gaf de laatste aanmoediging: “Nog 500 meter wind mee!”

Terugkijkend op de eerste dag kan ik alleen maar concluderen dat er een sterk deelnemersveld is, al kan ik met mijn 11de plaats bij de Short Distance vrouwen toch trots zijn. Een tijd van 35:37 is misschien niet de snelste ooit over 6 km, maar de route was dan ook een zeer uitdagende!

Etappe 2: Hyundai Halve Marathon
Dag 2 was voor mij een thuiswedstrijd. Na een maand bij mijn ouders vakantie vieren (en trainen voor Amsterdam) in Westenschouwen, kon ik al concluderen dat deze dag geen verassingen meer voor me zou hebben. Met mijn vriend als vaste supporter (aanmoedigen en sportdrank brengen) zou ik de rondjes in de boswachterij wel aankunnen. De route was op 3 km na verhard maar wel heuvelachtig. Het grootste deel was in het bos, waardoor er veel schaduw was, iets wat door mij enorm gewaardeerd werd zo halverwege de dag.

De route: 3 verschillende rondjes door de boswachterij. Ook hier was de organisatie weer top: iedere 3 km een drinkpost, iets wat met de warmte een enorme luxe was. Bij rondje 1 merkte ik al dat ik fit was. Ik het verwacht er tussen de 2 uur en 15 en 2.5 uur over te doen, maar na rondje 1 liep ik al op een schema voor onder de 2.15. Zolang het goed voelde zou ik deze vrij comfortabele snelheid vasthouden.

Rondje 2 was anders dan rondje 1, maar weer over bekend terrein. Dit rondje kwam ik weer terecht achter hetzelfde duo als de ronde ervoor. Ook werd ik hier al snel ingehaald door de loper die uiteindelijk eerste zou worden. Respect voor deze man, hij is bijna een uur eerder gefinisht als ik! Verder ging rondje 2 wel lekker, totaal geen vermoeidheid. Enige minpunt: ik werd misselijk van het gelletje, waardoor ik de rest van de halve marathon op verschillende soorten snoepjes gelopen heb.

Ronde 3 begon leuk, mijn vriend stond klaar met een bidon sportdrank en liep een halve kilometer mee. Ik loop altijd op muziek en praat dus eigenlijk niet met andere lopers waardoor het wel eens eenzaam kan worden. Even praten was dan ook wel lekker. Rondje 3 was een soort combinatie tussen de eerste helft van rondje 2 om terug te lopen via een deel van rondje 1. Ook hier stond mijn vriend klaar met sportdrank. Ik denk dat deze sportdrank het geheime wapen was, tussen kilometer 15 en 18 heb ik een stuk of 5 mensen ingehaald. Helaas kwam bij mij het zware moment ook opzetten, gelukkig pas bij kilometer 19. Wetend dat het nog 2 kilometer was heb ik mezelf door het laatste stuk heen gesleept. Een betonpad van een kilometer (hier deed ik dus heel de zomer mijn intervaltrainingen) is vrij lang als je weet dat je het binnen 5 minuten kan lopen, maar op dat moment meer dan 6 minuten erover gaat doen.

Gelukkig is daar dan altijd toch de finish, waar mijn ouders en vriend me op stonden te wachten. En natuurlijk een medaille! Uiteindelijk heb ik mijn tweede halve marathon in 2.04.42 gelopen. 6 minuten boven mijn pr, maar dit keer wel met hoogtemeters en voelde ik me wel fit achteraf.

Etappe 3: 10 KM Domburg
Voor de laatste etappe moest ik zondagochtend vrij vroeg mij bed uit (8 uur is vroeg als je vakantie hebt haha) om naar Domburg te rijden. Precies 8 minuten voor de start stond ik er daadwerkelijk, dus er was geen seconde tijd om zenuwen op te bouwen. Klein detail, ik loop nooit de dag na een lange duurloop dus mijn benen waren goed moe.

Ik kon direct doorlopen naar de start en mijn muziek aanzetten. Een half uur eerder was de Long Distance al gestart, maar deze waren allang uit het zicht. Midden op het strand werd de route nog uitgelegd, maar wetende dat ik toch genoeg lopers voor me zou hebben was mijn focus al bij wat komen kwam: strand en wind tegen. Gelukkig minder wind dan vrijdag, maar wel weer de combinatie van zand met wind.

Ja, de eerste kilometers waren zwaar. Al snel liep een groep voorop, maar ook een aantal groepjes daarna gingen te snel voor me. Ik had het gevoel dat ik achteraan liep. Ergens begreep ik dat wel met mijn vermoeide benen. Gelukkig was de organisatie lief, we mochten weer een dijk op. Verhard loopt toch net wat lekkerder. Toen kwam de vuurtoren in zicht. Mijn obstacle runs waren de perfecte training, via de binnenbocht over de ongelijke stenen heen haalde ik iemand in. Voelde toch goed 🙂

Toen begon het leuke stuk, een mooi schelpenpad bovenop de dijk, met geloof het of niet: wind mee! Hier liep ik lekker mijn eigen tempo en werd weer ingehaald door een aantal snelle lopers van de Long Distance die aan ronde 2 begonnen waren, maar hier wist ik zelf ook een aantal mensen in te halen. Mijn benen waren weer losgelopen en zo liep ik lekker door naar het waterpunt op de 7 kilometer. Lopend drinken is niet mijn talent, maar ik wilde geen tijd verspillen. Toch 2 slokken water en weer door. Na 1.5 km was de verwachting dat we naar beneden het strand op zouden gaan. Helaas had de organisatie weer een leuke verassing in de route gezet: via trappen een duin op en direct daarna weer af om daarna wel het strand op te gaan.

Het strand was wel een uitdaging. Ik was zo gefocust dat ik bijna tegen de touwen die gespannen waren opliep. Maar het strand was ook een onderdeel waar ik voor geoefend had. In Westenschouwen staan er ook rijen met palen aan de kust en in deze route moesten er ook meerdere palenrijen gepasseerd worden. Het voordeel van niet dik zijn: ik kon er zo doorheen rennen en verloor hier dus geen tijd. Hierdoor toch 2 lopers ingehaald in de laatste kilometer 🙂

Aan alles komt een eind, zo ook aan de 10 kilometer over het strand en daarmee aan de hardloop3daagse. Na 55 minuten over het strand kreeg ik mijn medaille: ik had het gewoon gedaan, meer dan 35 kilometer hardlopen in een weekend.

Ik kijk terug op een zeer gaaf event. Ik wist al hoe mooi Zeeland is, maar deze wedstrijd heeft dat nogmaals bevestigd. 3 dagen na elkaar hardlopen is een enorme uitdaging, maar zo gaaf om te voltooien. Uiteindelijk ben ik 11de van de 27 vrouwen op de short distance geworden, iets waar ik zeker trots op ben. De organisatie is top en doordat het een vrij klein event is, kom je echt op de mooiste plekjes. Ik ben benieuwd naar de routes van volgend jaar, ik ben er zeker weer bij! 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *