De Zwaarste 10 van Zeeland!

Zaterdag 4 februari, een dag van meerdere eerste keren. Mijn eerste 10km, mijn eerste keer geheel offroad en daarnaast ook de eerste wedstrijd waarbij je tijd gemeten werd. Georganiseerd in het bos bij mijn ouders, oftewel lekker in de achtertuin, zag ik geen andere optie dan mijn zaterdagmiddag al hardlopend te vullen. 

De Zwaarste 10 van Zeeland
De Zwaarste 10 is volgens de atletiekvereniging die het organiseert een “crosswedstrijd door het bos van Westenschouwen”. De wedstrijd werd dit jaar voor de 10de keer gehouden en op de website werd ik al goed bang gemaakt. Het zou een loodzwaar parcours worden met mul zand en flinke heuvels. Ik was er alleen niet op voorbereid dat de wedstrijd geheel onverhard zou zijn (ik had nog gehoopt op stukken met tegels) en er meerdere duinen met mul zand beklommen mochten worden. Doordat het een paar dagen ervoor licht geregend had, waren de zandpaden redelijk hard waardoor het iets beter vol te houden was. Ondanks dat het maar 6 graden was en het op het einde lichtjes regende, kreeg ik het al snel goed warm met dit pittige parcours!

Mijn eerste 10km
Ik twijfelde lang voor welke afstand ik me zou inschrijven, er was namelijk ook nog de keus om voor 6.5km te gaan. Toch wist ik het stiekem al, 10km volbrengen zou wel heel gaaf zijn. Met de gedachte dat het ging om uitlopen, heb ik me uiteindelijk ingeschreven. Tijdens de cross vergingen de kilometers me eigenlijk best prima. Mijn doel was om tijdens de CPC op 12 maart mijn eerste 10km te lopen, maar de week ervoor had ik al een prima training van 8km, waardoor ik al vertrouwen had in mezelf. De eerste paar kilometers gingen heerlijk, ik wist meerdere mensen in te halen zodat ik lekker de ruimte had om te lopen. Halverwege begon ik het wel te voelen, mijn hartslag was namelijk vrij hoog.

Het werd wat rustiger op het parcours en zo liep ik een aantal kilometer met slechts enkele anderen in de buurt. Dit hielp om het tempo constant rond de 6:00 per km te houden. De heuvels op waren zwaar, maar naar beneden ging me vrij goed af door niet proberen af te remmen. De zandpaden vond ik het lastigste, ik heb meerdere keren mijn voeten verkeerd neergezet waardoor mijn enkel meer krachten te verduren kreeg. Hierin zit denk ik toch de ervaring die ik mis.

Mijn horloge gaf de kilometers vrij goed aan, waardoor ik na 9 km de laatste krachten kon steken in nog iets versnellen met als doel onder het uur te finishen. Vanaf de 6 km wist ik dat dit haalbaar was en dat dit me gelukt is (met enkele korte stukjes wandelen) geeft natuurlijk een enorme boost voor je zelfvertrouwen.

59.24
Binnen het uur op de 10km! Ondanks dat het weer een week geleden was dat ik had hardgelopen en ik dit keer 2km meer moest afleggen, plus het feit dat ik door de heuvels en onverhard parcours wat langzamer ben dan op de weg, ben ik erg trots op deze prestatie. Ik zag vanochtend ook de uitslagen. Ik ben van de 27 vrouwen 13de geworden. Toch wel een prestatie om trots op te zijn, helemaal als ik me bedenk dat een groot deel lid is bij een atletiekvereniging en vaker traint dan ik.

Ik kijk terug op een erg leuke zaterdagmiddag. Een kleine wedstrijd in bekend gebied, de aanmoediging van mijn ouders en een mooie uitdaging zorgden ervoor dat ik heb genoten van mijn eerste 10km. De volgende stap wordt de CPC, met als doel mijn PR te verbeteren op een parcours zonder zand 🙂

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *